Koos van den Nieuwendijk [1941]

Het kan soms vele jaren duren alvorens je definitief besluit een groot deel van je tijd te gaan wijden aan de schilderkunst. In 1985 zet Koos van den Nieuwendijk, na het beëindigen van de MO-studie handvaardigheid, de stap. Na vele jaren studie en 15 jaar lesgeven in de beeldende vakken handvaardigheid en tekenen volgt een periode waarin het lesgeven, de onderwijskundige taken en schilderen wisselend hun aandacht vragen.

Pop-art-fascinatie [1985-1994]
In deze vroegste fase ontwikkelt Koos van den Nieuwendijk een schildersstijl die sterk verwant is aan die van de Popart. Een groot voorbeeld in deze periode is Jasper Johns. Soms is die invloed duidelijk herkenbaar, bijvoorbeeld door de onderwerpkeuze, het formaat van de doeken of de wijze van schilderen. Van een thematische aanpak is dan nog geen sprake, de onderwerpen zijn divers. In het werk verschijnen elementen uit de islamitische beeldcultuur; een logisch gevolg van een diepgaand onderzoek betreffende het onderwerp.
In deze periode staat onderzoek centraal. De plotselinge veranderingen in stijl of onderwerpkeuze laten zich niet gemakkelijk duiden. Het werk uit deze periode kan nog het beste worden omschreven als het in kaart brengen van het persoonlijke-fascinatie-labyrinth; het zijn gaandeweg gevonden en nauwkeurig omschreven tussentijdse conclusies. En ondanks de constatering van het bestaan van doodlopende paden wordt langzaam maar zeker duidelijk wat geliefkoosde onderwerpen zijn.

Cirkels en ovalen – verschijnen en verdwijnen [1994-1999]
In 1994 verschijnen plotseling zwarte cirkels en ovalen in het werk; een fase aan die Koos omschrijft als "de zwarte gaten periode". In de jaren die daarop volgen wordt dit thema –dat in feite gaat over verschijnen en verdwijnen– uitgediept. Er wordt volop geëxperimenteerd met het ruimtelijk maken van het tot dan toe gepresenteerde werk. Ook wordt een begin gemaakt met het loslaten van overtollige beeldlast; de gedachte vormt zich het tot dan toe gevolgde leidmotief te vervolmaken.

Verandering
Rond de millenniumwisseling voltrekt zich een belangrijke verandering in het werk van Koos van den Nieuwendijk. Medio 1999 rijst het besef de "zwarte gaten periode" te moeten beïndigen en gebaande wegen te laten voor wat ze zijn.
Nieuwe mogelijkheden dienden zich aan. Zo was de confrontatie met het werk van Garry Hume een ware eye-opener. De bijna minimalistische aanpak, de materiaalkeuze en het kleurgebruik sloten feilloos aan bij Koos zijn eigen opvattingen over hoe het beeldend werk gestalte moest krijgen. Het roer ging radicaal om.

Glossy Pop [1999-heden]
In 1999 introduceert Koos het meest kenmerkende in zijn werk: de glanzende panelen.
Dat is niet zomaar een keuze. Het streven is een symbiose van moderne kunst en klassiek vakmanschap zoals dat voorkomt bij beeldhouwers of etsers. Heden en verleden komen in "Glossy pop" bijeen, hetgeen wordt onderstreept door het gebruik van moderne schildersmaterialen en -technieken. De werkwijze onderging een belangrijke transformatie. Schilderslinnen en karton werden vervangen door panelen, olie- en acrylverf werden vervangen door industriële verven en lakken met een hoge glans; gespoten panelen worden bewerkt met dezelfde glanzende producten.

Koos van den Nieuwendijk legt in zijn werk het verband tussen de beeldtaal van de pop-art en de beeldtaal van de hedendaagse visuele cultuur. De overeenkomsten zijn talrijk. De beeldtaal van de pop-art zet zich voort in het nu.
Was er al sprake van een minimalistische benadering van de beeldtaal, nu ging nogmaals de schaar erin. Grote vormen –herkenbare beeldbepalende elementen– worden belangrijk. De themakeuze wordt veelal bepaald door de pathos en schoonheid van de onderwerpen die zich aandienen. De afbeeldingen zijn soms regelrechte vertalingen van bestaande beelden; samples die worden bewerkt in het ontwerpstadium. De motieven en structuren –opvallende onderwerpen in opmerkelijke en contrastrijke kleuren- confronteren ons met hun bedrieglijke eenvoud. Pop-cultuur is springlevend.

Groepstentoonstellingen
1988 Singelkunst Woerden, drijvend object: Mona Lisa
1989 Hofpoort ziekenhuis, voorm. Woerdense kunstenaars vereniging
1990 Stadsmuseum Woerden, thema: Moessorgsky schilderijententoonstelling
1992 Singelkunst Woerden, drijvend object: Le Dejeuner sur l’ Herbe
2001 Stadsmuseum Woerden “Salon van Woerden”
2003 Stadsmuseum Woerden “Salon van Woerden”
2007 Galerie Hoeve Rijlaarsdam, Nieuwkoop, Groene Hartkunst
2008 Najaarssalon Kunstkring Woerden
2009 Voorjaarssalon Kunstkring Woerden
2009 Galerie Hoeve Rijlaarsdam, Nieuwkoop, Groene Hartkunst

Solo
2003 Atelierroute Groot Woerden Huisgalerie
2004 Atelierroute Groot Woerden Huisgalerie
2005 Atelierroute Groot Woerden Huisgalerie, thema: voor en na 2000
2005 Lunchroom Versluys, Woerden
2007 Kunstencentrum “het Klooster”, Woerden
2007 Lunchroom Versluys, Woerden
2008 Atelierroute Groot Woerden Huisgalerie
2010 Grand Kasteel Woerden